header

Tekst van de maand maart 2021

Op een dag gaf de zon toe, ik ben slechts een schaduw.

Ik zou willen dat ik jullie het Onbeperkte Gloeien kon laten zien

dat mijn glorierijke image heeft gevormd.

Ik zou willen dat ik jullie, als je alleen bent of in het duister vertoeft,

het Verbazingwekkende Licht van jullie eigen wezen kon laten zien. (Ladinsky)

Murshid haalt de Perzische dichter Shams-ud-din-Hafiz aan die zegt:

De ziel zelf is muziek, en als die de realisatie van de goddelijke waarheid ervaart, zal die geneigd zijn zichzelf uit te drukken in poëzie. En wat voor poëzie! Poëzie vol van licht en schaduw, lijn en kleur, poëzie vol van gevoel…waarin hij subtiel het geheim van het leven uitdrukt… het sublieme van de alomtegenwoordigheid van God.

Op het moment dat het iemand gelukt om zich de aanwezigheid van God voor te stellen, wordt God gewekt in zijn hart… Dan is hij/zij niet alleen, maar met God… Dan zal elk woord of een gebed dat iemand uitspreekt, een levend woord zijn. Dat brengt niet alleen een zegen over die persoon zelf, maar ook een zegen over allen die om die mens hen zijn… Door middel van ons goddelijk ideaal raken we die waarheid aan, die het verlangen is van iedere ziel. Dat is niet alleen een realisatie; het is een geluk dat niet in woorden kan worden uitgedrukt. Het is een vrede, de vrede waar elke ziel naar verlangt.

Hoe bereiken we dat? Door de aanwezigheid van God realiteit te laten worden; door de heelheid van je gehele wezen te realiseren, door de waarheid voor ogen te houden ondanks de golven van illusie die constant opwellen.

Terugkomend bij Hafiz- herinner:

Jij bent nu met de Vriend. Blijf druppels van de Zon uit je gebeden, werk en muziek persen.

En uit de schone lach van je begeleider.

Blijf druppels van de Zon opnemen, van de heilige handen en blik van je Geliefde.

En van de kleinste bewegingen van je eigen heilige lichaam. (Ladinsky)