header

Pagina overzicht

 Voorbereiding op gebed

Stilte is een gerichtheid, maar die leidt tot rust.
Rust (ontspanning) van het lichaam is: niets hoeven doen.
Rust (ontspanning) van de geest: niets te hoeven denken, niets na te streven.

Als je in rust zit, laat je je niet storen door een krampje of kriebel hier of daar, want je bent in zekere zin je lichaam vergeten.
Als je in rust van de geest bent, laat je je niet storen door een opkomende gedachte, je laat dit los, je laat dit niet doordringen, je verzet je er niet tegen, en het ebt weg. Dat is de rust van lichaam en geest.

Lukt het niet helemaal,

Ga dan je adem na; volg deze, het houdt je geest gericht.
Zodra je adem in evenwicht is, zullen de gedachten die opkomen weer rustig weggaan, omdat je ademt en niet denkt.

Het bewustzijn ligt nu in het ademen, is gericht op je adem. De innerlijke kalmte wordt groter, sterker en aangenamer; vervult je meer, je adem wordt langzamer en gaat regelmatig, automatisch.

Het ademt in je.
De gerichtheid lost zich hier op.
Dit is het begin.

Wat dan opkomt is de brug die we over moeten.
Er zijn sensaties die als diepten zijn onder de brug.
Er zijn gevoelens die als gevaarlijk bruisend water zijn onder de brug,
Maar de brug en de leuning, nl de adem en zijn ritme,
doen ons oversteken als naar een andere oever van het bestaan.