header

Pagina overzicht

  

cover Inspiring Moments 800 breedSoefimuziek

 

Chanson exotique 

gecomponeerd door Hidayat Inayat Khan

Song to the Madzub

compositie van Noorunissa Inayat Khan

De CD “Inspiring Moments” 

is in maart 2016 opgenomen door het duo “Concerto Alankara”

Shakti Michaela Hollmannová - viool
Saraswati Diana de Vries - harp
Het woord 'Alankara' betekent een poëtische weergave van een gedachte".
Muziek en poëzie vormen samen een prachtig geheel.

'Laat mijn plant Uw bloemen dragen, mijn ooft Uw zaad voortbrengen,
Laat mijn hart Uw luit worden, mijn Liefste,
mijn lichaam Uw schalmei' (H. I. Khan)

When I am silent

 

Hazrat Inayat Khan: RAGA no. 17 uit de 'Gayan' (tonen van ongespeelde muziek)

Ik zocht, maar vond U niet…
Met luide stem riep ik vanaf de minaret.
Ik luidde de tempelklok bij het krieken van de dag,
Ik luidde de klok bij zonsondergang;
Ik baadde tevergeefs in de Ganges.

Teleurgesteld kwam ik van de Kaäba…
Op Aarde keek ik naar U uit en zocht U ook in de Hemel...
Uiteindelijk heb ik U gevonden als een parel,
verborgen in de schelp van mijn hart.

RAGA no.3
Vadan 
(Oermelodie; de ziel, overstromend van liefde roept de Geliefde aan)

Uw wens is mijn verlangen,
Uw wil mijn daad,
Uw woord mijn taal, mijn Liefste,
Uw liefde mijn geloof.

Jelal-Uddin Rumi "De boomgaard"

Zo zul je veranderen als je naar de boomgaard gaat, waar je hart zich opent:
Je wordt de geur en het licht, dat opstijgt van gebrande olie,
lange lokken treurige haren, leeuw .. en tegelijkertijd gazelle.

Je gaat alleen, zonder voeten, zoals het water in de rivier.
De smaak van wijn die bitter is en zoet, gezien en niet gezien, nat noch droog,
zoals Jezus die uitreikt om aan te raken.

Een nieuwe weg verschijnt zonder beelden die begeerte opwekken,
binnen in de adem van God, leeg,
waar je ophoudt de naam te zeggen en waar geen afstand is,
noch de lokroep van de tortelduif.

Een raam, een wilde roos aan de rand van het veld, jij bent mij,
maar voel je niet trots of gelukkig.

Buig als de tak van de perzikboom.
Ondersteun hen die hulp nodig hebben.
Verdwijn drie dagen met de maan.
Smeek niet om geheeld te worden en zoek niet naar bewijzen van een ‘andere wereld’.
Jij bent tegelijkertijd de ziel en de medicijn voor de verwonde ziel.

De mysticus en dichter Kabir
leefde in de vijftiende eeuw in Varanasi – India 
en was leerling van de Hindoe heilige Ramananda.
In zijn poëzie verenigt Kabir de gedachten van het hindoeïsme en soefisme.

'Uit de harp komt kwelende muziek en de dans gaat voort,
zonder handen of voeten.
Zij woordt gespeeld zonder vingers, zij wordt gehoord zonder oren;
Want Hij is het oor en Hij is de toehoorder.
De poort is gesloten, maar binnenin is welriekendheid;
ende ontmoeting wordt door niemand gezien.
De wijze zal het verstaan.' 

 

“Mijn zwaan" 

Mijn zwaan, laten wij vliegen naar dat land, waar jouw Geliefde voor altijd woont.
Dat land heeft een bron, waarvan de opening nauw is als een draad, 
zodat de gehuwde ziel water kan drinken zonder touw of kruik.
Mijn zwaan,
Laten wij vliegen naar dat land waar jouw Geliefde voor altijd woont.
Wolken pakken hier nooit tezamen, toch regent het aan één stuk door. 
Blijf niet wachten in de binnenplaats, kom binnen! 
Wordt doornat zonder lichaam.
Dat land wordt altijd door maanlicht beschenen, duisternis kan het niet bereiken. 
Het wordt steeds beschenen door de schittering van niet één, maar wel een miljoen zonnen.

Mijn zwaan!
Laten wij vliegen naar dat land, waar jouw Geliefde voor altijd woont...