header

 Als voorproefje hier het "Ten geleide" van het decembernummer van de Soefi Gedachte:

Ten geleide

100% universeel?

 

Als dakdekker moet je het verschil kennen tussen de 'holle pan', de ‘verbeterde holle pan’ en de ‘opnieuw verbeterde holle pan’. Voor ons zijn het allemaal gewoon dakpannen. Ten onrechte, want de ene pan is holler dan de andere. Let ook op als je met een gereformeerde praat die lid is van de Gereformeerde Gemeenten, of het de ‘Gereformeerde Gemeenten in Nederland’ is of de ‘Gereformeerde Gemeenten in Nederland en Amerika’ of de ‘Gereformeerde Gemeenten in Nederland buiten verband’. Denk niet dat dat allemaal zo ongeveer hetzelfde is, want de verschillen waren groot genoeg voor een kerkscheuring. Dat geeft te denken. Zou er ook verschil zijn tussen een soeficentrum en een centrum voor universeel soefisme? Zou een Dienst in het ene centrum universeler zijn dan in het andere? Ik ben trouwens ook wel eens een verontwaardigde bezoeker tegengekomen die het allemaal maar nep-soefisme vond. Is universeel soefisme nep-soefisme of verbeterd soefisme?
What is in a name? Moersjid Nawab Pasnak schrijft er in dit nummer behartenswaardige dingen over.
Om te relativeren is geschiedenis ook vaak heilzaam. Zoals deze uitwisseling van vraag en antwoord tussen Hazrat Inayat Khan en een leerling op 2 september 1924: Vraag: “Is het niet gevaarlijk om met sommige mensen over soefisme te praten?” Antwoord: “Het is helemaal niet gevaarlijk maar we moeten een goed begrip hebben van de psychologie van de menselijke natuur, met wie we praten, met wie we niet praten, wanneer we praten en wanneer we niet praten en waarover we praten en waarover we niet praten.”
Soms kan ‘universeel’ handig zijn om in één woord te accentueren dat ons soefisme een variant is met eigen kenmerken. Een naam kan helpen om onderscheid te maken. Maar de gewetensvraag is wie je met dit onderscheid helpt. Vooral het eigen ego dat zich wil onderscheiden? Het psychologisch inzicht dat Inayat Khan van ons vraagt geldt niet alleen inzicht in de ander maar ook onszelf. In die spiegel laat Moersjida Rani McLaughlin ons kijken in een diepgravend artikel over ‘spiritueel volwassen worden’. Is ons ego zo volwassen dat we werkelijk universeel boven alle onderscheid en verschil kunnen staan?
Zo’n moraliserende vraag lokt natuurlijk een jij-bak uit: hoe staat het eigenlijk met de redactie? Hoe volwassen is die? Maar verwacht van mij geen oordeel over mij en mijn mederedacteuren. Wat ik hoop is dat dit soefi-tijdschrift niet gevaarlijk is en 100% universeel.
Kariem Maas

 

Klik hier voor het hele december nummer